Uras’ın doğumu

Uras bir ailenin ilk torunu, bir ailenin son torunu olacaktı.. Aile bireylerimiz İstanbul’da toplanmıştık.

Haftasını tamamlayıp zamanında normal yollarla gelmediği için doktorun verdiği tarihte hastanede olacaktık. O gece beni acayip bir heyecan sardı. Ertesi gün bebeğime kavuşacaktım. Kime benziyordu? Nasıldı? Hepsi belli olacaktı. Uyuyamadım o gece gözümü kırpmadım.

Sabah oldu hep beraber toplandık, çantalarımızı aldık ve yola koyulduk. Hastaneye girdik. Girişimiz yapıldı odamıza çıktık ve hasta bakıcı yanıma geldi beni doğum için hazırladı. Heyecandan yerimde duramıyor bir taraftan korkuyordum. Ailem yanımdaydı… İyiki varlardı.

Sedyeye yatırdılar , ameliyathaneye doğru yola koyulduk. Doğum yaptığım hastanede tüm ekip harikaydı , ameliyathaneye doğru giderken beni götüren ekip tek tek herkesi tanıttı; bu anestezi uzmanımız, bu bebek hemşiremiz, bu çocuk doktorumuz vs vs… Heyecanımı kısmen aldılar benden. Daha önceden anestezi uzmanıyla planlama yapılmıştı. Epidural anestezi yapılacaktı.

Ameliyathaneye girdik doktorum, anestezi doktoru,hemşire herkes bekliyordu ; günaydınlaştıktan sonra epidural kateterim takıldı. (acı veren bir şey değil korkan varsa korkmasın) Anestezi verildi; uyuşmalarım kontrol edildi o kadar heyecanlıydım ki uyuşmayı bir türlü sağlayamıyorduk. Dışarıda eşim içeri girmek için bizi bekliyordu ama uyuşma sağlanmadan içeri almıyorlardı. Doktor ikinciye tekrar denedi olmadı. Doktorum hastayı genel anesteziye alalım dedi ; ağlamaya başladım. Hep hayalini kurduğum anı ; bebeğimi ilk kez görmeyi yaşayamayacaktım. Eşime haber verin fotoğraf çekin dedim. Ameliyathane ekibinden biri söz veriyorum fotoğrafı ben çekeceğim dedi ; bebek hemşiresi de rahat ol ben de söz veriyorum sen uyuyor olacaksın bebeğini göğsüne koyacağım emmesini sağlayacağım dedi. Çok rahatlattılar beni. Hayatımın en özel günlerinden birinde ne kadar önemli bir yere sahipler ; hep iyi kalsınlar ve hep iyilerle karşılaşsınlar.

O arada doktorum bebeğin göbek adı ne olacak dedi ; hiç düşünmemiştim. Nuri dedim… Burdan Doktor Nuri’ye de selam olsun 🙂

Damar yolundan bir ilaç verildi. Ağzımın içinde acı bir tat hissediyorum dedim. Sonrasını hatırlamıyorum…

Gözümü açtığımda anestezi uzmanı alnımdan öpüyordu Saadet uyan, çok güzel bir bebeğin oldu. Her şey çok iyi gitti, sağlıklı dedi. Ağladım.. Kime benziyor dedim ve göz rengini sordum 🙂 Nerde diye sordum. Bebek bakım odasına almışlar babası yanında korkma dedi. Odana çıktığında göreceksin dedi.

Odama çıkarılmak için sabırsızlanıyordum. Onu görmeye can atıyordum.  Allahım sana binlerce kez şükürler olsun…

Karşılaşmamızı da ayrıca yazacağım.

Babalar Gezegeninde Ne mi Oldu? Çok heyecanlı bir süreçti. İstenilen doğal doğum gerçekleşmemişti. İçeride bebeği doğmak üzereydi ya da doğmuştu. Ve asıl gezegen şimdi devreye giriyordu.

2 Yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir