Doğum korkusu

Her şey o çift çizgiyi görmekle başladı.. Amanın bir heyecan bir telaş.. Neticede yanılma payı var.. Soluklar hastanede laboratuvarda alındı.. Tahlil sonucu beklenirken zaman da bir o kadar yavaş akıyordu..

Ve beklenen sonuç.. Tahlil sonuçları pozitif…

Gelsin haftalar, gitsin haftalar.. Başlarda kafalarda o soru: acaba nasıl geçecek ilk haftalar? Ayşe’nin bulantıları olmuştu ama Sevgi’ninki de bir o kadar rahattı..

İkili tarama zamanı yaklaştı .. Aldı mı yeni bir telaş? Acaba cinsiyeti de öğrenilebilir mi? Kan tahlil için verildi, doktor ultrason ölçümlerini yaptı.. Gelsin sonuçlar.. Tüh cinsiyeti yine öğrenemedi..

– yapacak bir şey yok bir sonraki kontrolde belli olur…

Tamamdııııırrrr.. ikili tarama da temiz.. ohh be ne güzel rahatlık…

Ve o zaman yine yavaş akar… Geldi mi bir sonraki randevu.. Nefesler tutuldu.. Acaba papyon mu kurdela mı??? İçinden ne geçiyordu? Sağlıklı olması değil mi?

Ve cinsiyeti de öğrenildi.. Hadi çıkışta küçük bir alışveriş yapılsın mı? Şükürler olsun ki her şey yolunda…

Başlasın mı yeni bir telaş? Zaman sanki biraz daha hızlı akıyor artık.. En cok neye ihtiyaç duyuluyor? Emzik almalı mı? Zıbın kaç tane alınsa acaba? Park yatak mı ahşap beşik mi? Oda yapmalı mı?

Zaman akıyor yine aynı hızıyla..

Hastane odasını süslemeli mi? Doğum hediyesi ne olacak bebekten hatıra? Kendi elleriyle yapabilir miydi acaba? Kapı süsü nasıl olsun?

Zaman akıyor , akıyor, akıyooorrrr….

Doğum çantasını hazırlamalı mı? İçine neler koymalı? Az değil be canım geldi 36. hafta.. Hep normal doğum istedi, çevresi destekledi.. Acaba internetten doğum hikayeleri okumalı mı?

Doğum sancısı nasıl bir şeydi? Çok mu acı veriyordu? Hiç sezaryen düşünmemişti. Ne gerek var işin doğal boyutu varken? Ama duydu normal doğumdan sezaryene dönenleri..

Zaman yine akıyor ama yavaşladı sanki..

Sardı mı zihnini doğum korkusu? Nasıl olacaktı bilmiyordu neticede.. İyi şeyler duymak istiyordu yanında ise o gezegenden bir baba duruyordu…

Şimdiye kadar yazdıklarım sanırım tüm gebeler için özet geçilmiş bir süreçti..

İşte Deniz gebesinden özel bir kesit sunuyorum bu cümleden sonra size.. artık an be an doğumu bekliyor ve korkuyu o da yaşıyor.. sonra eşine diyor beni rahatlasana diye..

Ve Evrim baba , babalar gezegeninden bir cümleyle geliyor karşısına:

“ Atlar tek başına ayakta doğuruyor be Deniz”

Evrim babaya saygılar…. 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir