Doğum Çantası

Ayyy o çok heyecanlı an yaklaştıkça yaklaşıyor… Doğum çantanız hazır mı? Ne zaman hazırlamalısınız? Kafada yine bir sürü soru ve türlü türlü araştırmalar. 🙂

Sıkmayın canınızı sakın… Panik yok!!

Babalar gezegenindeki yorumlara göre yine abartan bizler 😉

Bu kadar girizgah yeterli mi? Dün arkadaşım Hanife ile konusurken yazıları kısa tuttuğumu söyledi sanırım biraz da o yüzden uzatıyorum.. ( Hanifeeeeee – söylediklerini önemsiyoruuummm )

heheheh neyse ne diyorduk- haaa çanta 🙂

Şimdi sevgili heyecanlılar, karnı burnunda olanlar ya da erken araştırmacılar bu süreçte neler yaptım 🙂

Öncelikle doğum yapacağınız hastane belliyse orayla mutlaka iletişime geçip doğum için sizlere neler sunduğu ile ilgili mutlaka bilgi alın.

Size önerilerimi 3 başlık altında toplayacağım : anne – baba ve bebek

Bu kutsal anın kraliçesi anne ile başlayalım :

  • 2-3 tane gecelik ya da pijama
  • 2-3 emzirme sütyeni ve atleti (kış doğumu yapacaklar atletle oldukça rahat ederler)
  • 1 çift çorap
  • Terlik (sezeryan sonrası yürüyüşte ayaklarım şişti kendi terliklerim dar geldi Allahtan hastanede otel terliği vardı aklınızda olsun)
  • Lohusa kilodu ( kullan atlar satılıyor pahalı değil)
  • Göğüs ucu kremi ( çok önemli sakın unutmayın)
  • Islak mendil – peçete (çok terliyorsunuz – özellikle emzirirken)
  • Sabahlık ya da hırka
  • Deodorant & roll on
  • Makyaj malzemeleri
  • Diş fırçası, macunu
  • Tarak
  • Şarj aletleri

Geldik dünyanın en tatlı çocuğuna :

( hep aklıma o söz gelir dünyanın en tatlı çocuğu bir tanedir ona da bütün anneler sahiptir) :

  • 3 takım hastane çıkışı ( çok sayılı modellere gerek yok – şapka , zıbın, alt- üst, eldiven,çorap yeterli olur)
  • 3 tane battaniye ( ilk günler çok kusuyor ve kakaları da sıvı olduğu için hızlı kirletiyorlar)
  • yan yatış yastığı
  • 2 zıbın – 2 alt üst – 2 çorap
  • omuz bezi ( 2-3 tane yeterli)
  • emzik ( baştan çok sayıda alıp acele etmeyin her bebek hepsini kabul etmiyor biraz deneme yanılmaya gidecek – Uras silikon emziği kabul etmedi , kauçuk uçlulardan aldık daha yumuşak olduğu için anne memesine yakınmış hala onu kullanıyor)
  • biberon tercihinize kalmış ( bizim hastanemiz emzirme dostuydu biberon yerine küçük bardak kullanıyorlardı)
  • 4-5 ağız mendili ( çok kusuyorlar)
  • Ana kucağı (hastaneden çıkışta kullanmak üzere – detay degil önem)
  • Islak mendil ( ilk zamanlarda ıslak mendil yerine sulu pamuk kullanmayı tavsiye ediyor uzmanlar – doğum yaptıgım hastanede bunlar  ücretsiz olarak mevcuttu sulu pamuk- 2 numara bez)
  • Bebek bezi ( onu da stoklamayın önden bebekler hassas değişebiliyor ve ilk ay çok hızlı büyüyorlar tavsiyem 1 numara stoklamayın – ortalama bebekler 3 kilo doğuyor 2 numara iyi oluyor)
  • Pişik kremi

Buraya bir not: Doğumdan önce yanınızdakilere ve bebek hemşiresine doğduğunda bebeğin hangi takımını giyeceğini söyleyin ; özellikle ilk fotoğrafları için özel hazırlığınız varsa)

Geldik babaya ” yahu ne gereksiz ayrıntılara takılıyorsun ” deme sakın sevgili baba en az düğün kadar önemli:

  • 2 tane üst ( bebeğin kusması ya da aklınıza gelmeyecek olası bir kazaya önlem amaçlı)
  • Diş fırçası , deodorant gibi kişisel bakım eşyaları ( sizle hastanede kalacaksa)
  • Fotoğraf makinesi
  • Şarj aletleri

Şimdilik benden bu kadar aklıma gelen olursa düzenleme yapar instagramda da bildiririm 😊

O zaman siZe de kolay doğumlar – bir avazda inşallah – amin

 

 

 

Doğru sandığım yanlışlar-herkesten özür dilerim -Uras’la tanışma

Şu an yanımda eline arabasını almış koltuğun bir ucundan diğer ucuna koşuyor…

9 ay boyunca koruma içgüdüsüyle yaşıyorsunuz. İçinizde hareketleri heyecanlandırıyor hatta çoğu defa sevdiğinizi söylüyorsunuz. Ama o büyüklerin dediği yüzünü görünce her şeyi unutuyorsun — işte bunun ne demek olduğunu o zaman anladım.

Sevdiğimi söylediğim tüm insanlar bir yana o bir yana oluyor bir anda. Düşünsenize biz de bu sevginin içinde dünyaya geldik. Size nasıl anlatayım bilemiyorum- nasıl sevildiğinizi bilin diye yazıyorum… Bu öyle bir şey ki fiziksel tüm her şeyi unutuyor ona odaklanıyorsunuz; binlerce ses içinden bir gık sesini ayırt ediyorsunuz.  Kalbiniz büyüyor, sevdikçe sevesiniz geliyor. Allah’a biraz daha yaklaşıyorsunuz..Daha nasıl anlatayım.. Aslında duygularımı çok kolay ifade ederim ama bu öyle yoğun bir duygu ki… Büyüyorsunuz , çoğalıyorsunuz.

Nasıl mı tanıştık? Ameliyathaneden odama çıkardılar. Bir geldim odamı çok güzel süslemişler ama Uras yok. Dediler ki bebek bakım odasında hemşire sen gelince getirecek bekle. Kalbim pır pır atıyor. İşte geliyor diye bir ses … Kalbim yerinden fırlıyor.. Hemşire kenarları şeffaf hastane bebek yatağını odaya getiriyor… İçinde pamuk bir oğlan; ağlıyor.  Hemen alıp göğsüme veriyor… Boynumun kokusunu alıyor …  Ah dedim sen miydin ? İçimde kıpır kıpır olan sen miydin? Ağlıyorum. Şükrediyorum. Şükrediyorum. Şükrediyorum…

O güne kadar sevdiğimi söylediğim herkesten özür dilerim. Sevmek sandığım şey aslında başka bir şeymiş; sevgi dediğim şey somutluğuna onu kucağıma almamla kavuşmuş.

Bu süreçte babalar gezegeninde ne mi oldu? Çok mutluydu. Her şey yolunda gitmişti, çok mutluydu…

 

Uras’ın doğumu

Uras bir ailenin ilk torunu, bir ailenin son torunu olacaktı.. Aile bireylerimiz İstanbul’da toplanmıştık.

Haftasını tamamlayıp zamanında normal yollarla gelmediği için doktorun verdiği tarihte hastanede olacaktık. O gece beni acayip bir heyecan sardı. Ertesi gün bebeğime kavuşacaktım. Kime benziyordu? Nasıldı? Hepsi belli olacaktı. Uyuyamadım o gece gözümü kırpmadım.

Sabah oldu hep beraber toplandık, çantalarımızı aldık ve yola koyulduk. Hastaneye girdik. Girişimiz yapıldı odamıza çıktık ve hasta bakıcı yanıma geldi beni doğum için hazırladı. Heyecandan yerimde duramıyor bir taraftan korkuyordum. Ailem yanımdaydı… İyiki varlardı.

Sedyeye yatırdılar , ameliyathaneye doğru yola koyulduk. Doğum yaptığım hastanede tüm ekip harikaydı , ameliyathaneye doğru giderken beni götüren ekip tek tek herkesi tanıttı; bu anestezi uzmanımız, bu bebek hemşiremiz, bu çocuk doktorumuz vs vs… Heyecanımı kısmen aldılar benden. Daha önceden anestezi uzmanıyla planlama yapılmıştı. Epidural anestezi yapılacaktı.

Ameliyathaneye girdik doktorum, anestezi doktoru,hemşire herkes bekliyordu ; günaydınlaştıktan sonra epidural kateterim takıldı. (acı veren bir şey değil korkan varsa korkmasın) Anestezi verildi; uyuşmalarım kontrol edildi o kadar heyecanlıydım ki uyuşmayı bir türlü sağlayamıyorduk. Dışarıda eşim içeri girmek için bizi bekliyordu ama uyuşma sağlanmadan içeri almıyorlardı. Doktor ikinciye tekrar denedi olmadı. Doktorum hastayı genel anesteziye alalım dedi ; ağlamaya başladım. Hep hayalini kurduğum anı ; bebeğimi ilk kez görmeyi yaşayamayacaktım. Eşime haber verin fotoğraf çekin dedim. Ameliyathane ekibinden biri söz veriyorum fotoğrafı ben çekeceğim dedi ; bebek hemşiresi de rahat ol ben de söz veriyorum sen uyuyor olacaksın bebeğini göğsüne koyacağım emmesini sağlayacağım dedi. Çok rahatlattılar beni. Hayatımın en özel günlerinden birinde ne kadar önemli bir yere sahipler ; hep iyi kalsınlar ve hep iyilerle karşılaşsınlar.

O arada doktorum bebeğin göbek adı ne olacak dedi ; hiç düşünmemiştim. Nuri dedim… Burdan Doktor Nuri’ye de selam olsun 🙂

Damar yolundan bir ilaç verildi. Ağzımın içinde acı bir tat hissediyorum dedim. Sonrasını hatırlamıyorum…

Gözümü açtığımda anestezi uzmanı alnımdan öpüyordu Saadet uyan, çok güzel bir bebeğin oldu. Her şey çok iyi gitti, sağlıklı dedi. Ağladım.. Kime benziyor dedim ve göz rengini sordum 🙂 Nerde diye sordum. Bebek bakım odasına almışlar babası yanında korkma dedi. Odana çıktığında göreceksin dedi.

Odama çıkarılmak için sabırsızlanıyordum. Onu görmeye can atıyordum.  Allahım sana binlerce kez şükürler olsun…

Karşılaşmamızı da ayrıca yazacağım.

Babalar Gezegeninde Ne mi Oldu? Çok heyecanlı bir süreçti. İstenilen doğal doğum gerçekleşmemişti. İçeride bebeği doğmak üzereydi ya da doğmuştu. Ve asıl gezegen şimdi devreye giriyordu.

Doğum nasıl olmalıydı nasıl oldu?

Tabiki de en güzeli doğal doğum 🙂 Ama anne için oldukça zor bir süreç karar işi. Gebeliğin başlangıcından itibaren hep normal doğum istedim. Doktorum da bu konuda beni desteklemişti. Tabi doğumun şeklini gebeliğin son dönemleri bebeğin duruşu, çatı vs belirleyecekti.

Bu süreçte desteğe çok ihtiyaç oluyor. Normal ya da doğal doğum hikayeleri okuyorsunuz. Ama tüm bu süreçlerde benim es geçtiğim ve hep vurguladığım- vurgulayacağım şey şu: her gebelik, her doğum kendine özeldir. Ağrı eşiği düşük olan bir birey için doğal doğum çok sancılı olabilirken ; yüksek bir birey için de bir o kadar kolay olabilir.

Bizde süreç nasıl ilerledi? Çok güzeldi. Bebeğim içerde çok mutluydu ; kıpırdanışları vs… Gelmek gibi bir niyeti yoktu.

Son haftalarda psikopatça kendimi dinler olmustum: acaba sancım var mı? Yanımda birileri olsun istiyordum. Bir taraftan daha çok yazılar okuyor doğumdan korkmaya başlıyordum.  Ama yok bizim oğlan içeride rahattı.

Doktorum en son tarih verdi ve bu tarihe kadar da doğum gerçekleşmezse küçük beyi sezeryanla alacağız dedi.

ve bizi heyecan sardı 🙂

Babalar gezegeninde ne oldu? : Baba hep doğal doğum istedi. Onun için süreç basit bir doğal olaydı. Her aksam beni yürüyüşe çıkardı 😀