Doğum nasıl olmalıydı nasıl oldu?

Tabiki de en güzeli doğal doğum 🙂 Ama anne için oldukça zor bir süreç karar işi. Gebeliğin başlangıcından itibaren hep normal doğum istedim. Doktorum da bu konuda beni desteklemişti. Tabi doğumun şeklini gebeliğin son dönemleri bebeğin duruşu, çatı vs belirleyecekti.

Bu süreçte desteğe çok ihtiyaç oluyor. Normal ya da doğal doğum hikayeleri okuyorsunuz. Ama tüm bu süreçlerde benim es geçtiğim ve hep vurguladığım- vurgulayacağım şey şu: her gebelik, her doğum kendine özeldir. Ağrı eşiği düşük olan bir birey için doğal doğum çok sancılı olabilirken ; yüksek bir birey için de bir o kadar kolay olabilir.

Bizde süreç nasıl ilerledi? Çok güzeldi. Bebeğim içerde çok mutluydu ; kıpırdanışları vs… Gelmek gibi bir niyeti yoktu.

Son haftalarda psikopatça kendimi dinler olmustum: acaba sancım var mı? Yanımda birileri olsun istiyordum. Bir taraftan daha çok yazılar okuyor doğumdan korkmaya başlıyordum.  Ama yok bizim oğlan içeride rahattı.

Doktorum en son tarih verdi ve bu tarihe kadar da doğum gerçekleşmezse küçük beyi sezeryanla alacağız dedi.

ve bizi heyecan sardı 🙂

Babalar gezegeninde ne oldu? : Baba hep doğal doğum istedi. Onun için süreç basit bir doğal olaydı. Her aksam beni yürüyüşe çıkardı 😀

Gebelik şeker yüklemesi

 

Kaçıncı haftamda olduğunu hatırlamıyorum.(24-28 arasıydı) Doktorum şeker yüklemesi yapacağız dedi kilomla orantılı olarak ve şeker riskimin düşük olmasından dolayı yarım doz yükleme yapacağız dedi. Tabi öncesinde kafamda deli sorular çünkü herkesin bir fikri ve yaşanmışlığı oluyor. İnternetten araştırmalar yapıyorum kimisi yaptırmış kimisi yaptırmamış… Türlü türlü fikirler… Ben doktoruma oldukça güveniyordum ve karşı çıkmadım. Bizim için özel olan onlar için oldukça genel neticede. Ve her gebelik kendine özeldi.

Sonuç mu ? Şeker yüklemesi yapıldı hiçbir sıkıntı çıkmadı. Bebekte de herhangi bir sıkıntı yaşamadık.

Tadı mı nasıldı? Görseldeki limonatayı içmedim tabiki de ama insanların anlattığı gibi baygın iğrenç bir şey de içmedim. Gayet güzeldi 🙂

Babalar gezegeninde ne mi oldu? : Gayet sıradan bir gündü , her şey olacağına varacaktı bu kadar didiklemenin hiçbir anlamı yoktu… Haklı mıydı? yorum sizin 🙂

İkinci üç ay (ilk hareketler)

Gebeliğin en keyifli dönemi diyorlar 🙂

Bulantılar bitiyor, son dönemlerdeki ağırlık üzerinde olmuyor en rahat en güzel dönemi… Hele bir de bıdığın hareketlerini hisettin mi? Oh değme keyfine…

Bu dönemde en merak ettiğim şeylerden biri de ilk hareketlerini ne zaman hissedeceğimdi… Nasıl bir histi? Acaba hissetmiştim de farkında mı değildim? Bir de dediler ki ilk hareketini hissettiğinde kime bakarsan bebek ona benzermiş 🙂

O dönemde sağolsun yanımda kayınvalidem vardı ; bulantılı süreçlerimde bana ciddi anlamda destek olmuştu. ( Kayınvalideyle başlangıç yaptım bilin bakalım neden? Acaba bebek kime benzedi? nı nı nı nııımmmmmm)

Sanırım 17. haftamdaydım , işten biraz yorgun dönmüştüm. Salondaki koltuğa sırt üstü uzanmıştım. Bir koltukta kayınpederim oturuyordu, diğer koltukta kayınvalidem… İçimde minik bir baloncuk patlıyordu sanki ya da ufacık bir tüy beni gıdıklıyordu. Aman Allahımmmmm ilk hareket…  Renkli gözlüyüm bebeğim de renkli gözlü olur muydu? ( Tabiki bunlar işin şımarıklık yönü önce sağlıklı olması ; tek duam da bu olmuştu zaten) Hemen gözlerimi kapattım ” anne çabuk beni aynaya götür; ilk hareket” dedim .. Canım Hayriye annem kolumdan tuttu,beni gözlerimi kapamış bir halde aynaya götürdü… İlk kendimi gördüm — 000yeeeee

Ve sonuç.

Heheheh Uras şu an 20 aylık , özellikle ilk aylarında bana çok benzetiyorlardı ; sanırım yavaş yavaş babasına dönüyor 🙂 Hatta Uras ortaya karışık bir çocuk gören herkes kendinden bir şey bulabiliyor :)Hiç önemli değil önemli olan zihin,beden ve ruhsal yönden sağlıklı olması… Çok şükür

NOT: Sevgili Hayriye annem ve Salih babam burdan size bir kez daha sesleniyorum o gün sadece gözleri bana benzesin diye gözlerimi kapayıp aynaya koşmuştum.. Sizleri çok beğeniyor ve seviyorum – kalp-

Saadet kimdir?

 

Saadet sıradan bir insandır. Kova burcu , öğretmen bir şahsiyettir. 07/2010 yılından beri Alper’in eşi 05/2015’ten beri de Uras’ın annesidir. Öyle süper anne falan değildir; 7/24 annelik yapamıyordur çünkü belli bir mesaisi vardır. Uras ağlayıp bacaklarına yapıştığında , Alper de kenarda onları izliyorsa sinirlenebiliyordur mesela 🙂 Anne olmayı tüm zorluklarına rağmen seviyordur; öğretmen olmayı da..

Yaptığı her şeyi elinden gelenin en iyisi şeklinde yapmayı seviyordur…

Alper Uras ile oyun oynarken onları izlemeyi çok seviyordur; hatta o an eşine aşkla daha çok bağlanıyordur…

————–

Uras’ın uykusu geldi ve babasının omzunda odasına gittiler… İçeriden ” annesi çabuuuukkkkk” diye bir ses….

Çok tanıdık değil mi? Saadet kim midir? Aslında Saadet sensin… ve Saadet içeri koşar 🙂

Gebelikte ilk 3 ay – İlk trimester

 

İlk üç ay dediğimiz süre hemen hemen 2 ayda tamamlanıyor 🙂 Uzmanlar döllenme evresini de bu dönemin içinde tutuyor.
Öncelikle su belirtilmelidir ki her gebelik kendine özeldir. Benim gebeliğim biraz bulantılı geçti. Bu süreçte en büyük destekçim tuzlu çubuk krakerlerim ve galetalarım oldu. Uzmanların ve tecrübelerin önerisi mideyi uzun süre bos bırakmamakta, ara ara tuzlu cubuk, galeta, kuru ekmek vs yemekten yana. Bulantılar basta sabah ve yatma saatlerinde oluyordu ; sonrasında ise sadece sabahlara bırakmıstı yerini. Ben her bulantıda fiziksel olarak yıpransam da psikolojik olarak mutlu oluyordum; çünkü bebeğimin ben iyiyim diyebilecek başka bir gücü yoktu. 🙂 (not: züğürt tesellisi)
Tekrarlıyorum: her gebelik kendine özel… Bazı arkadaslarım 0 bulantıyla harika gebelikler yaşadı; bazıları bu bulantılı süreci 6 ay yasadı..
Ben ise :
14. Haftaya kadar bulantı cektim; sonrasında ise gebeliğin en güzel kısımları başladı 🙂

İlk 3 ayda babalar gezegeninde ne oldu:

Normal hayat devam etti. Evdeki eş ara ara kusuyordu ; sevgili baba onun arkasını topluyordu.. Eger biraz becerikliyse yemek vs yapıyordu.  Ama hayat öyle ilk üç ay ; son beş aya ayrılmıyordu. Ve burası babalar gezegeniydi ; olaylar anne gibi bulantılı ilerlemiyordu;)

Hamilelik öncesi – Before pregnancy

Uzun uzun konuşmayı çok sevmiyorum, kelimeler az ve öz kullanılmalı sanki.

Eger planlı bir bebek istiyorsanız isler sanırım biraz da psikolojiye kalıyor.

Her ay heyecan duyardık. Aklımda tek soru ; acaba hamile miyim?
Hamile kalmak sanıldığı kadar kolay ve sanıldığı kadar zor değil.. Eminim bunları okuduğunuzda (kadın erkek fark etmez) kendi üstünüze düsünme sağlayacaksınız. Sizlere oğlumuza sahip olmak için şu kadar bekledik falan da yazmayacağım. Beklemeyin 🙂

Çok sevdiğim bir arkadaşım dedi ki ‘ rahat bırak cocugu istediği zaman gelir’

İhtiyacımız olan meğer bu cümleymiş ; biz de oğlumuzu rahat bıraktık…

Before pregnancy

I don’t like writing so much. I think less is enough 🙂

If you are planning to have a baby , it makes it a bit hard.  Because of your psychology.

Every month , we were so exciting  🙂 There was only one question to my mind : ” if i was pregnant ? ”
To be a pregnant isn’t so hard and easy as we think… I am sure while you are reading all of theese , you will think about yourself. I won’t tell you we waited our baby boy one year, one month or more or less.:)

One of our best friends told me that : ” “Let’s set hım free. He will Come into the World  in his own good time.””
This is what we needed to hear ;
Then we left our baby free 🙂

Babalar gezegeni hakkında ( About planet of dads)

Bir kadın ve bir adam birbirini sevdi… Her şey bir şekilde yolunda gitti ; mutlu son evlendiler… Yeni bir dünyaları oldu, pembiş hayalleri vardı ama evlerinde bir şey eksikti- evin neşesi derlermiş ona … Çocuk… Gel zaman git zaman bir çocukları oldu.Beraber uyutacaklar, beraber altını değiştirip beraber oyun oynayacaklardı.. Neticede yeni bir dünyaları vardı ve bu dünyada ortak olarak cok sevdikleri yeni bireyleri…

Peki ya sonraaaa ? Ne mi oldu? Tabiki de her şeyi ortak yaptılar—- demeyi oldukça isterdim… Adam kendine yeni bir gezegen yarattı ve kadını anlayamadı… Çünkü onun gezegeninde olaylar oldukça rahat ve bambaşkaydı….

İşte bir kadın gözünden babalar gezegeni : onlar aynı gezegen içinde farklı bireyler ve kısmen ortak tepkiler…

Hoşgeldiniz – Babalar Gezegeni


Man and woman falled in love… The happy and they got married… They built a new world … They were so happy but something was missed in their life… — A child—

They wanted a baby so much and they had a baby…

After then man changed his planet to another one… And he has never understood woman… Because in his planet everything is so easy and different…

This is planet of dads from mom’s perspective…

Welcome